عاشقانه

هر شب در رویاهایم تورا می بینم

احساست می کنم

این گونه است که تورا می شناسم

این گونه باش

با وجود هزار چم ها  فاصله ها و کهکشانهایی که بین ماست.

بیا و خودت را بنما

این گونه باش

 دور

نزدیک

هرجا که هستی

ایمان دارم

ایمان دارم که قلبم ادامه خواهد داد

گرچه شب ها بسیار سختند

ادامه خواهد داد

تا یک بار دیگر تو در را بگشایی

و اینجا هستی

ایبجا در قلب من

و قلبم ادامه خواهد داد

عشق فقط یک بار به سراغ آدم می آید

و برای یک عمر می آید

و عشق همان بود که با ورزیدم

یک بار ویک عمر

 از آن پس بدان آویختم

و تا همیشه

همه زندگیم با آن پیش خواهد رفت

اینجایی

تو اینجایی

و من از هیچ چیز باکی ندارم

و میدانم که تا همیشه ادامه خواهد داد

و ما تا همیشه عاشق می مانیم

عاشق

جوان

ساده دل

و قلب من همچنان خواهد تپید

و من این را در قلبم جاودانه خاهم داشت

و قلبم همچنان ادامه خواهد داد

و خواهد تپید

عوامل موثر در شکل گیری نقشه عشق (1)

به راستی این‌چه  نیروی اسرارآمیزی است که ما را به سمت یک نفر می‌کشد و از فردی دیگر- که شاید به چشم یک شاهد بی‌طرف به همان اندازه خواستنی باشد- دور می‌کند؟

شاید با زن و شوهرهایی برخورد کرده‌ باشید که ظاهرا از هیچ نظر به هم نمی‌خورند، اما در عین حال زندگی بسیار خوبی دارند، و شما هم نمی‌توانید بفهمید چرا ؟؟؟

من چنین زوجی را می‌شناسم: یک مرد قوی هیکل که در گذشته ورزشکار بوده و در حال حاضر مربی یک تیم ورزشی است، و آخر هفته با دوست هایش به ورزش می روند  و فروشنده موفقی هم هست. همسر همین آقا، خانمی ریز نقش و آرام است که همه وقتش را در خانه می‌گذارند. او حتی برای صرف شام هم دوست ندارد از خانه بیرون برود!

نقشه عشق

در فرآیند انتخاب همسر، عوامل بسیاری دخالت دارند، اما طبق گفته جان‌ مانی، استاد برجسته روان‌شناسی و طب اطفال در دانشگاه چانزهاپکینز، یکی از آشکارترین آنها چیزی است که او آن را «نقشه عشق» می‌‌خواند: یک سری پیام‌های رمز شده در مغز که به ما می‌گوید به چه چیزی علاقه‌مندیم و از چه چیزی متنفر.

 این نقشه است که تعیین می‌کند ما از کدام رنگ مو، رنگ چشم، لحن صدا، عطر و تیپ خوش‌مان می‌آید. همچنین تیپ شخصیتی که ما را جذب خود می‌کند با این نقشه مطابقت دارد . مثلا این که ما از شخصیت تیپ گرم و دوستانه خوش‌مان می‌آید، یا عاشق افرادی می‌شویم که ساکت اما قدرتمند هستند همگی بستگی به نقشه ی عشق ما دارد

یکی بود یکی نبود
يه روزی از روزا
با يه دختری آشنا شدم.
اون اولا واسم مثل يه دوست خوب بود.
يه دوست که باهاش بتونم راحت درد دل کنم.
ولی کم کم خيلی بهش عادت کردم.
واسم با ديگران متفاوت بود.
عاشقش شدم.
عشق اولم بود.
نمی دونستم چه جوری بهش بگم.
چه جوری نشون بدم
که دوستش دارم.
روز ها گذشت.
من هم هر کاری که می تونستم می کردم
که بهش نشون بدم که دوستش دارم.
يه روز قلبمو تقديمش کردم٬ قلبمو پس داد!
دختر عجيبی بود. اصلا توو خط عشق و عاشقی نبود.
همين جور عاشقش موندم...
يه روز اومد گفت:
" اين دوستمه اسمش سعيد هست."
يهو يه چيزی قلبمو فشار داد.
بغضمو خوردم و لبخند زدم گفتم:
"خوشبختم."
ديگه چيزی از دلم نمونده بود.
اون لبخند از ته دل نبود.
فقط ماهيچه های صورتم بودن که به صورت يک لبخند شکل گرفته بودند.
که باز هم ناراحت نشه!
يه روز درحالی که گريه می کرد به خونم اومد و گفت:
"با هم جرو بحثمون شده. می تونم پيشت بمونم؟"
با اين حال که می دونستم اين قلبمه که باز هم بايد درد بکشه و جيک نزنه٬
لبخند زدم و گفتم:
"بله که می تونی."
بغلش کردم و سرش رو گذاشتم رو شونم که گريه کنه تا آروم بشه...
چندين ماه گذشت...
يه روز بهم زنگ زد و گفت:
"پنجشنبه هفته ی ديگه عروسيم هست. کارت دعوتو کی بيارم خونتون بهت بدم؟"
ديگه نمی فهميدم چی ميگه.
منگ شده بودم.
يهو ديدم داره ميگه:
"... کوشي؟ الوووووو...."
گفتم: "اينجام. اينجام. يه لحظه رفتم تو فکر."
گفت: "تو هميشه وقتی با من حرف می زنی ميری تو فکر!"
گفتم: "فردا خونه هستم. حدود ساعت پنج بيا دعوت نامه رو بده."
....
اون شب اصلا خوابم نمی برد. خُل شده بودم.
ياد اون روزهای اول که تازه باهاش آشنا شده بودم افتاده بودم.
خلاصه با هزار تا وول خوردن و کلنجار رفتن تونستم يه سه ساعت بخوابم.
فردا ساعت پنج زنگ در به صدا در اومد.
خودش بود. بازم سر ساعت!
در رو باز کردم.
به چشماش زل زدم.
هنوزم عاشقش بودم. ولی ...
گفت:
"يوهو. کجايی؟ بيا اينم دعوت نامه. پنجشنبه می بينمت."
تا پنجشنبه بياد٬‌ نمی دونم چه جوری زندگی کردم.
همه چيز واسم مثل جهنم بود.
نمی تونستم تحمل کنم.
به سيگار و مشروب هم عادت نداشتم.
دوست داشتم برم بالای يه کوهی و تا دلم می خواد داد بزنم.
....
پنجشنبه کت شلوارم رو پوشيدم.
به سالن که رسيدم٬ اونو توو لباس عروس ديدم.
چقدر زيبا شده بود.
اومد جلو و بهم گفت:
"خوش اومدی امين. برو يه جا بشين. اميدوارم بهت امشب خوش بگذره."
دستشو گرفتم و لبم رو آوردم نزديک گوشش و گفتم:
"نه. اومدم اين کادوی ناقابل رو بدم و برم. تو هميشه توو قلب من هستی. منو يادت نره!"
گونش رو بوسيدم و گفتم:
"خداحافظ!"
حالا اين من بودم و تنهايی هام که بايد تا ابد باهاش می ساختم!...
 

این مطلب  به درخواست یکی از دوستانم است

عشـق مـيـان دو فـرد طــي چنـــدين مرحله متفاوت تكامل مي يـابد كه به مـنـظور بــقاي عشق هر كدام ازاين مراحل اهميت خاص خود را دارا ميباشد اين مراحل شامل:مجذوب شدن، دلربايي، هوس (اشتياق مفرط)، صميميت و تعهد است:

برین ادامه مطلب

وقتی تو با من نیستی از من چه میماند!!!!!

از من جز این هر لحظه فرسودن چه میماند!!!!!

از من چه میماند جز این تکرار پی در پی!!!!!

تکرار من در من مگر از من چه میماند!!!!!

غیر از خیالی خسته از تکرار تنهایی!!!!!

غیر از غباری در لباس تن چه میماند!!!!!

از دل من اما

چه کسی نقش تورا خواهد شست؟؟؟

آسمان سربی رنگ...

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران!!!

باران

 پر مرغان نگاهم را شست...

غرور هدیه شیطان است و عشق هدیه خداوند، و ما هدیه شیطان را بهم می دهیم ولی هدیه خداوند را از یکدیگر پنهان می کنیم

ديروز در دادگاه دلم مغز من قاضي بود متهم قلبم بود جرم من عشقم بود عشق من ياد تو بود حق من اعدام بود

 تولدت مبارك، هان؟ ببخشيد، پيوندتان، نه، يعني برد غرور آفرين تيم، نه، چيزه، ماه مبارك رمضان، نه، اصلا ولش كن، دوست دارم

من تمام هستیم را در نبرد با سرنوشت در تهاجم با زمان آتش زدم کشتم من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم یک کلام در جزوهایم هیچ ننوشتم من زمقصد ها پی مقصودهای پوچ افتادم . تا تمام خوبها رفتند و خوبی ماند در یادم من به عشق منتظر بودن همه صبر و قرارم رفت . بهارم رفت . عشقم مرد . یادم رفت

تو به من خندیدی و نمیدانستی

 من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سال هاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا خانه ی کوچک ما سیب نداشت

هرچی که دارم مال تو   

یه وجب خاک مال من                                                     

 هر چی می کارم  مال تو

اهل  تاعونی این قبیله ی مشرقیم                                   

 تویی اون مسفر شیشه ای شهر فرنگ

پوستم از جنس شبه پوست تو از مخمل سرخ                     

 رختم از تاول تن پوش تو از پوست پلنگ

بوی گندم مال من                                                         

هرچی که دارم مال تو 

یه وجب خاک مال من                                                     

هرچی میکارم مال تو

نباید مرثیه گو باشم واسه خاک تنم                                  

 تو آخه مسافری خون رگ اینجا منم

تن من خاک منه ساقه ی گندم تن تو                               

  تن ما تشنه ترین تشنه ی یک قطره ی آب                                                      

 وعلل ویرانگی همان علل علت هاست همان بزرگ و مهربان لایتناهی که هر چه گویی باز هم هیچ نگفتی .و عجب شکوهی دازد این خاطرات شب شکوهی عظیم و غیر قابل تصور .از خاطرات شب چتری ساخته ام بر بام آینده ام وآن را بر روی تمامی آینده ام گسترانیده ام تا چراغ راهم باشد و هم آن که به عنوان حقیقت جاودانه ای در قلبم باقی بماند و هم این که این بار من به استقبال شب می روم. 

وقتی عشقت تنهات گذاشت,نگران خودت نباش که بعد از او چه کار کنی, شرمنده دلت باش که بهت اطمینان کرد

عمري با غم عشقت نشستم ........ به تو پيوستم واز خود گسستم ...... وليکن سرنوشتم اين سه حرف بود ....... تو را ديدم. پرستيدم . شکستم

نگاهم کرد : پنداشتم دوستم دارد.... نگاهم کرد.... ودر نگاهش فراوان شور عشق خواندم .... اما بعدها فهمیدم که فقط نگاهم کرد..... همین

چقدر سخته توی چشمای کسی نگاه کنی که تموم عشقت رو ازت دزدیده وبه جایش یه زخم همیشگی به قلب تو هدیه داده وجای اینکه لبریز از کینه ونفرت شی حس کنی که هنوزدوستش داری. چقدر سخته دلت بخوادسرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یکبار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده. چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی... چقدر سخته گل آرزوهاتو ،توی باغ دیگه ای ببینی وهزار بار توخودت بشکنی وآروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نومبارک..

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد... وسعت تنهائیم را حس نکرد... در میان خنده های تلخ من.. گریه پنهانیم را حس نکرد... در هجوم لحظه های بی کسی... درد بی کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پایانیم را حس نکرد

احساس شيرين دلي ، تبدار باشد مال تو. از من بريدي بي سبب، من هم گذشتم از دلم . پاينده باشي سهم اين ، ايثار باشد مال تو. باشد برو بي اعتنا ، تنها رهايم کن ولي ، قلبي که مانده پشت اين ، ديوار باشد مال تو. چيزي ندارم من دگر، جز يک رمق جان در بدن . حتي همين اين يک رمق، صدبار باشد مال تو. جز شعر چيز ديگري ، در چنته ام پيدا نشد. قابل ندارد اين غزل ، بردار باشد مال تو

عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبوده (ویلیام شکسپیر)....

هر موقع خواستي از كسي جدا بشي يادت نره بهترين راه اينه كه بهش بگي براي هميشه خدانگهدار، شايد طرف مقابلت ناراحت بشه و قلبش بشكنه ولي بهتر از اينه كه منتظر بمونه...

انتظار كسي باش كه مايل باشد حتي در زماني كه در ساده ترين لباس هستي تو را به دنيا نشان دهد

عاشقت خواهم ماند، بي‌آن‌که بداني. دوستت خواهم داشت بي‌آن‌که بگويم. درد دل خواهم گفت، بي هيچ کلامي. گوش خواهم داد، بي هيچ سخني. در آغوشت خواهم گريست، بي‌آن‌که حس کني. در تو ذوب خواهم شد، بي هيچ حرارتي

مي دونيد بهترين دوست کي هستش؟ کسي که اولين قطره اشک تو رو مي بينه دوميشو پاک مي کنه و سوميشو تبديل به خنده مي کنه

من آهنگ غریب روزگارم****غمی در انتهای سینه دارم*****تمام هستیم یک قلب پاک است*****که آن را زیر پایت می گزارم